Rodzinny Dom
Dziecka
„Dar Serca”
„Dar Serca”, placówka opiekuńczo-wychowawcza typu rodzinnego, powstała przy Centrum Don Guanella w Skawinie 1 grudnia 2010 roku.
Początkowo dawała schronienie 8 Dzieciom pochodzącym z trudnych sytuacji rodzinnych. Obecnie w Centrum mieszka kilkanaścioro Wychowanków w wieku od 6 do 19 lat, w ramach dwóch oddzielnych jednostek, zgodnie z Ustawą o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej: kilkoro Wychowanków w placówce opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego oraz kilkoro w rodzinnym domu dziecka.
Obie formy pieczy zastępczej działają na podstawie umowy ze Starostwem Powiatowym w Krakowie. Posługują tu, oprócz członków wspólnoty zakonnej, pracownicy świeccy oraz wolontariusze.
Jeśli chciałbyś nas wesprzeć, zadzwoń 514 785 898 lub napisz rdd.darserca@gmail.com.
Poprzez drogi serca, czyli o wychowaniu po guanelliańsku
Pedagogika guanelliańska czerpie z Boga, wspólnoty miłości Ojca, Syna i Ducha Świętego. Postępowanie Boga wobec człowieka jest wzorem: Ojciec uczy wychowywać z mocą i łagodnością, akceptując każdego i wspierając rozwój. Syn, Dobry Pasterz i Miłosierny Samarytanin, zaprasza do osobistego poznawania, prowadzenia ku dobru i leczenia ran. Duch Święty wspiera w trudnym dziele wychowania, otwierając serca na dobro. Trójca Święta to źródło miłości i model wspólnoty w naszej działalności.
Święta Rodzina z Nazaretu jest kolejnym wzorem, ukazującym rodzinę jako plan Stwórcy dla życia i wychowania. Mimo kryzysu rodziny, Nazaret pozostaje przykładem wierności, miłości małżeńskiej i rodzicielskiej. Wiara św. Józefa oraz matczyna wrażliwość Maryi są inspiracją. Rodzina to naturalne środowisko rozwoju, gdzie człowiek odkrywa tożsamość. W naszych centrach staramy się tworzyć rodzinny klimat miłości i zaufania dla dzieci, które tego nie doświadczyły.
Św. Alojzy Guanella, nasz Założyciel, jest kluczowym modelem wychowawczym. Jego wrażliwość na potrzeby innych i zrozumienie cierpiących uczy, że wychowanie to dzieło serca: ubogich należy przede wszystkim kochać. Zachęca nas do poświęcania sił i zdolności najbardziej opuszczonym, troszcząc się o nich z ojcowskim sercem, braterskim wsparciem i przyjacielską otwartością.
Sens wychowania guanelliańskiego
Wychowanie guanelliańskie to nie tylko schematyczne działania,
lecz przede wszystkim chciana, przyjacielska relacja z podopiecznymi. Polega na stałym, serdecznym towarzyszeniu im w zdobywaniu wartości
i owocnej wędrówce ku dorosłości. Dzięki temu wychowankowie czują się pewniej, są wysłuchani i zrozumiani, nawet mimo błędów. Ks. Guanella podkreślał, że lepiej zgrzeszyć miłosierdziem niż surowością.
Wychowywać to stwarzać osobę od środka, pomagając jej stać się protagonistą własnego życia. Chodzi o odkrywanie i aktywowanie talentów oraz cech charakteru, które pozwolą być sobą i dostrzec piękno własnego życia. Równocześnie wychowawca pomaga eliminować przeszkody, wspierając autokorektę i uszlachetniając, niczym szlifowanie drogocennego kamienia.
Wychowanie to przede wszystkim dzieło Bożej łaski. Bóg jest prawdziwym protagonistą, reżyserem ludzkiego życia, pracującym bezpośrednio
w sercach. To pozwala wychowankom zaufać działaniom podejmowanym dla ich dobra, a wychowawcom uświadamia głęboki sens powołania, szacunek dla planów Stwórcy i akceptację tajemnicy ludzkiego życia.
Podstawowe zasady wychowawcze
Wychowanie guanelliańskie opiera się na miłości, docierając do wychowanka przez serce. Kluczowe jest przyjęcie bez uprzedzeń, otwartość na potrzeby dzieci i młodzieży, wspólne szukanie odpowiedzi i rozwiązywanie problemów. Ks. Guanella uczył, że lepiej zgrzeszyć miłosierdziem niż surowością.
Motto „chleba i Boga” oznacza globalizację wychowawczą: dbanie o rozwój całej osoby – fizyczny, emocjonalny, socjalny, seksualny, moralny i religijny. Doceniamy i rozwijamy dary natury i łaski, wspierając realizację osobistego projektu życiowego.
Charakterystyczna jest Metoda prewencyjna: zapobieganie złu fizycznemu, psychicznemu i moralnemu poprzez unikanie okazji i natychmiastowe odrzucanie zagrożeń. Chronimy dzieci przed trudnościami przekraczającymi ich siły, ucząc je samodzielności i ufności w Bożą Opatrzność.
Towarzyszymy dzieciom i młodzieży z sercem ojca, matki, brata i siostry, szanując ich wolność. Dzielimy ich radości, smutki, lęki i nadzieje, prowadząc i pozwalając się prowadzić. Stały kontakt pozwala poznać ich świat i zapobiegać trudnościom. Dodajemy odwagi, okazujemy cierpliwość, doceniamy starania, zwłaszcza tych słabszych czy sprawiających problemy.
Całkowite oddanie wychowaniu idzie w parze z zaufaniem Bożej Opatrzności: „Trzeba starać się z taką siłą, jakby wszystko zależało od nas, a nic od Boga, ale jednocześnie pracować z takim zaufaniem w Bożą Opatrzność, jakby wszystko czynił Bóg, a my nic”. To przekonanie pomaga pokonywać lęki i daje nadzieję, uświadamiając, że nie wszystko zależy od naszych strategii.
Polecamy Maryi, Matce Bożej Opatrzności, wszystkie dzieła guanelliańskie, podopiecznych, współbraci, siostry i pracowników, zwłaszcza Rodzinny Dom Dziecka „Dar Serca” w Skawinie, aby wychowanie było pasją prowadzącą do świętości.